Foto’s herinneren nog aan die tijd, verhalen over die periode zingen nog steeds rond: ’t Zwaantje op West-Terschelling was vroeger een studielokaal voor de studenten van de zeevaartschool. Nu is het het café van Kris Postma en Eloise Inia.
Postma woont sinds 1997 op het eiland. Voordat hij samen met Inia café-eigenaar werd, werkte hij bij het New Amsterdamsch Koffijhuis en, in de zomer, 2 dagen per week bij ’t Zwaantje. Inia werkte bij café-restaurant Zeezicht én reisde veel. Toen de 2 een relatie kregen, deden ze dat laatste samen. Aan de vooravond van één van hun reizen spraken ze met John Bijlsma van strandpaviljoen De Walvis af dat als híj ’t Zwaantje kocht, zíj het wel zouden gaan draaien. Maar ach, zo’n uitspraak vergeet je natuurlijk snel, en Postma en Inia gingen een half jaar op reis naar Australië. Ze smeedden zelfs al concrete plannen om een jaar in Melbourne te gaan werken. Totdat er een sms’je van Bijlsma binnenkwam. “Kom maar terug, want ik heb het gekocht. Je moet aan de bak.” De 2 gingen terug.
Speciaalbieren
Ze veranderden weinig aan de zaak. Wel haalden ze bijvoorbeeld de gordijnen weg, die zaten daarvoor altijd dicht. Nu is de zaak dus veel lichter. Daarnaast veranderde de samenstelling van het personeel en was het café één van de eerste horecazaken op het eiland met een groot assortiment aan speciaalbieren. Dat vergrootte de populariteit van het bedrijf enorm. Gaan ze nu ook nog volop mee met de trends? “We zagen de biertrend inderdaad aankomen, waren er dus vroeg mee. Alles loopt hier toch een beetje achter. Een gin-tonic met komkommertje hebben we wel, maar meer omdat we het zelf lekker vinden.” Voor het maken van reizen is nu geen tijd meer voor Postma en Inia. Het enige dat hen nog aan die tijd herinnert zijn de Lonely Planets en reisgidsen die in het café liggen; deels van henzelf, deels meegenomen door gasten.
Dolgelukkig
Momenteel draaien ze de zaak met z’n tweeën. Ze praten met ongelooflijk veel respect en plezier over hun gastenschare. “Ik ben maar een passant, de vaste gasten komen hier al 35 jaar. Eigenlijk is het hun café”, aldus Postma. De 2 hebben hun rol in ieder geval erg helder voor ogen: zij faciliteren de zaak, de gasten maken de verhalen. Sterker: de gasten letten zelfs op de bar als Postma even naar boven loopt om wat hapjes te bereiden. Postma: “Als iedereen met elkaar in gesprek is, dames hier in hun eentje ongestoord een drankje kunnen drinken en nieuwe gasten omarmd worden door de stamgasten, dan ben ik dolgelukkig”.
